۱۶ فروردين ۱۳۸۸

نگاهی به سریال پرستاران

اتفاق خودش نمی‌افتد

۳۰نما ـ وضعیت خاص محیطی در «پرستاران» همواره ثابت است، از تخت بیمارستان گرفته تا سالن انتظار، ابزار اولیه هیچ‌گاه به واسطه داستان‌های متنوع و گوناگون تغییر پیدا نمی‌نماید و آنچه مرتبا مخاطب آن را می‌بیند، اتفاقا همین محیط است و جایگاه این محیط به گونه‌ای است که قابلیت پردازش بر متغیرهای خود را دارد یعنی کادر مرکز پزشکی و بیماران.

«پرستاران» عنوان این مجموعه تلویزیونی طولانی، جذاب و متنوع خارجی است. اگر بخواهیم محور و شالوده این سریال را بیان نماییم؛ باید گفت، تمامی اتفاقات و حوادث و به عبارت صحیح‌تر، داستان‌ها در یک مرکز پزشکی صورت می‌گیرد که معطوف به چند تخت بیمارستانی، وسایل امدادی و چند پزشک و پرستار می‌باشد. این هم موجودی این سریال است و شاید برای کسانی که برای نخستین بار آن را پی می‌گیرند جای تعجب باشد که چه طور با همین چند مورد، «پرستاران» توانسته چند سالی، محکم و دقیق و در زمان مشخص مرتبا پخش گردد.

 در این بین باید به سراغ دلایل و عواملی گشت که بسترساز چنین موردی گشته‌اند. برای بررسی دقیق نخست از همین محور اصلی قصه شروع می‌‌کنیم؛ با این که داستان‌های متنوع و گوناگونی در این مجموعه طرح می‌گردد اما هیچ‌گاه خط اصلی تغییر پیدا نمی‌کند. وضعیت خاص محیطی در «پرستاران» همواره ثابت است، از تخت بیمارستان گرفته تا سالن انتظار، ابزار اولیه هیچ‌گاه به واسطه داستان‌های متنوع و گوناگون تغییر پیدا نمی‌نماید و آنچه مرتبا مخاطب آن را می‌بیند، اتفاقا همین محیط است و جایگاه این محیط به گونه‌ای است که قابلیت پردازش بر متغیرهای خود را دارد یعنی کادر مرکز پزشکی و بیماران. البته خود کادر پزشکی نیز باز به گونه‌ای ثابت است، پزشکان و پرستاران، پس از طی تقریبا زمانی طولانی تغییر پیدا می‌نمایند. پس نتیجتا ابزار اولیه (شامل شرایط محیطی و کادر پزشکی) بدون تغییر در حرکتند، این امر خود سبب می‌گردد تا داستان‌ها صرفا خودشان را معطوف به این شرایط محیطی نمایند و خیلی از حال و هوای بستر جدا ننمایند.

در بحث دوم شلوغی خاص و متنوعی است که در این مرکز پزشکی است. اصولا شلوغی، ترددهای زیاد، صحبت‌های کوتاه اما سریع و حتی همزبانی کلامی سبب گشته، یکنواختی محیط و حتی سردی حاکم که در مراکز پزشکی مستتر است، خودنمایی ننماید و به نوعی با حفظ شرایط محیطی، این تلخی حذف گردد. در این شلوغی آنچه بیش از هر چیز دیگر به چشم می‌خورد، شخصیت خاص کارکنان است. پرستاران و پزشکان همواره در حال تلاش‌اند و در بیشتر اوقات در حوزه مرتبط کاری خود، پویایی می‌کنند. این افراد یا در حال کمک به بیماران (مثل حرکت بیماران، دادن دارو و...) هستند و یا این که مرتبا درخصوص یک یا چند بیمار خاص در حال تبادل نظر و بیان دیدگاه‌های خود هستند.

داستان خیلی زوم به یک شخصیت از کارکنان در طول یک داستان نمی‌کند و در طول داستان‌های طولانی، این شخصیت‌ها را معرفی و از مشکلات و دغدغه‌های آنان سخن می‌گوید. در بخش سوم باید به سراغ مراجعین و بیماران رفت. مریض‌ها در مجموعه «پرستاران» شخصیت‌هایی هستند که مرتبا در هر داستان تغییر پیدا می‌کنند، اما باید به‌خاطر داشته باشیم، نیروی حرکتی در این مجموعه اتفاقا همین بیماران هستند، آنها که دچار درد و کسالت و بیماری هستند، با نگاه‌ها و شخصیت‌های ویژه خود بستری مناسب می‌شوند تا خط کلی داستان حفظ شوند، شخصیت‌های مقطعی و متغیری که بعضا باعث ثبوت شخصیتی برای کادر پرستاران می‌گردند، قصه خیلی به سراغ بازنمایی این‌گونه شخصیت‌ها نمی‌رود و بسیار فنی و کوتاه وضعیت و شخصیت کلی آنان را بازنمایی می‌نماید اما به ریشه‌ها و حتی پیامد‌های آن اشاره‌ای ندارد و جالب است بدانیم که در هر داستان چند بیمار معرفی، وضعیت پزشکی آنان طرح و در یک حالت کلی رها و داستان از آنان کنده می‌شود. از نکات ویژه و خاص و برتر در این مجموعه، رعایت دقیق و بیان رسا و کاملی از حرفه تخصصی است.

نظرات کاربران (۱)

شما هم نظر دهيد comment
  • khub bud kash hame mesle sshoma be in seryal ahamiyat bedan

    farzaneh (۵ آذر ۱۳۸۹، ساعت ۰۰:۰۸)
نظر شما:
نام:* ايميل:* وب‌سايت:
*وارد کردن نام و ايميل برای فرستادن نظر لازم است
لطفاً مختصر و درباره‌ی موضوع بنويسيد. نظرات پس از تاييد مدير سايت منتشر می‌شوند.