۰۵ آبان ۱۳۸۸

نشست بهرام رادان با هنرجویان آموزشگاه بازیگری امین تارخ

کوچه پس کوچه‌های بازیگری به روایت بهرام رادان

۳۰نما ـ بهرام رادان به دعوت امین تارخ با حضور در آموزشگاه کارگاه آزاد بازیگری به مدیریت وی برای هنرجویان این موسسه به ایراد سخنرانی پرداخت و به سوالات این هنرجویان در مورد مسائل مختلف در سینما پاسخ داد.

بهرام رادان به دعوت امین تارخ با حضور در آموزشگاه کارگاه آزاد بازیگری به مدیریت وی برای هنرجویان این موسسه به ایراد سخنرانی پرداخت و به سوالات این هنرجویان در مورد مسائل مختلف در سینما پاسخ داد.


در ابتدای این نشست، امین تارخ ضمن تشکر از حضور بهرام رادان در این جلسه گفت: در مورد برگزاری این جلسه باید نکته‌ای را بگویم، بسیاری از اهداف برگزاری این جلسه در واقع می‌تواند پس از پایان آن مشخص شود اما چیزی که به عنوان مدیر این موسسه مد نظرم است در درجه اول این است که تابوی دست نیافتنی بودن بازیگری و ستاره‌شدن شکسته شود و دیدن بازیگران بزرگ و جوان، باعث می‌شود هنرجویان بتوانند چند گام به بازیگر سینما شدن نزدیک شوند. با گفت و شنود در واقع انتقال تجربیات عملی می‌شود که می‌تواند برای هنرجویان راهگشا باشد تا بسیاری از خطاها را انجام ندهند و گام‌های بلندتری برای حرفه‌ای شدن بردارند ضمن اینکه منزلت بالای بازیگری در صحبت با یک بازیگر آکادمیک و معروف نشان داده شود.
تارخ افزود: شخصا حس می‌کنم نمی‌توان به صرف کار تجربی در بازیگری موفق بود و قطعا ابتدا باید وارد عرصه آکادمیک شد تا بعد در میدان عمل بازیگر پخته شود که البته برعکس این موضوع نیز می‌تواند اتفاق بیفتد اما نباید فراموش کرد که هر کس می‌تواند تجربیات شخصی خود را در این زمینه داشته باشد.


* ثریا قاسمی مخالف حضور من در سینما بود


در ادامه، بهرام رادان با اعلام این موضوع که برای اولین بار است که در چنین جلسه ای حضور یافته، گفت: 10 سال قبل در چنین روزهایی به موسسه هیوافیلم رفتم که ثریا قاسمی، میکائیل شهرستانی و فهیمه راستکار استادان این مجموعه بودند که بعد از گرفتن تست‌هایی از گروهی از هنرجویان، من جزء افرادی بودم که در این تست‌ها موفق شدم. بعد از مدتی عده‌ای ما را دیدند و انتخاب کردند و بعد به موسسه دیگری رفتم و در آنجا تست دیگری دادم که باز هم قبول شدم و قرار شد در فیلم "شور عشق " بازی کنم.
یکی از مخالفان ورود من به کار بازیگری استاد من خانم ثریا قاسمی بود که به من گفت بهتر است پس از تمام شدن دوران آموزشی ، بازی کنم اما آن زمان حس کردم فرصت خوبی برای شروع کار باشد و به همین خاطر مشغول به کار شدم. البته در آن زمان به خاطر علم کمی که به بازیگری داشتم بعضی مسائل مانند فن بیان را سر کار و به صورت تجربی و با همکاری بعضی از دوستان یاد گرفتم که البته این کار هم معایب و محاسن خود را دارد


* بعد از ورود من به سینما اعتماد به نسل جوان بسیار بیشتر شد


رادان در ادامه این جلسه که به پرسش و پاسخ با هنرجویان کارگاه آزاد بازیگری اختصاص یافت در پاسخ به سوالی در مورد شرایط ستاره‌ شدن در این روزگار و تفاوت شرایط سینما با زمانی که وی بازیگری را آغاز کرد، گفت: تبدیل به بهرام رادان شدن سخت نیست. باید بگویم شرایط برای ستاره شدن و موفقیت در بازیگری، از آنچه که 10 سال قبل وجود داشت بسیار راحت‌تر است. چند روز پیش نزدیک یک دکه روزنامه‌فروشی عکس‌های زیادی از جوانان و بازیگران را دیدم که در انواع سریال‌ها بازی می‌کنند، در حالی که 10 سال قبل راه برای معروف شدن در سینما بسیار سخت بود. نسبت به ورود جوانان به سینما گاردی وجود داشت و می‌گفتند این کار معایبی را به همراه دارد اما امروز با چند شبکه تلویزیونی که سریال و تله فیلم دارند و فیلم‌های سینمایی که تشنه چهره‌های جدید هستند، این کار بسیار آسان است.
وی در ادامه افزود: زمانی که من در "شور عشق " بازی کردم تنها ستاره جوان آن روزگار "علی قربان‌زاده " بود که البته قبل از او ستاره‌هایی بودند که بیش از 30سال سن داشتند و در نیمه دوم دهه70 "علی قربا‌ن‌زاده " تنها ستاره جوان سینما بود. در آن زمان من طرفدار جدی سینما بودم و به یاد دارم در جلسه اکران فیلم "سیاوش " با بازی قربان‌زاده در سینما عصر جدید، همه وی را به شدت تشویق می‌کردند. بعد از ورود من به سینما ، اعتماد به نسل جوان بسیار بیشتر شد. چون قبل از آن بسیار سخت بود حتی برای انتخاب شدن در فیلم "شور عشق " نیز، قربان‌زاده گزینه قبل از من بود و من تنها کسی بودم که میان 5 گزینه مطرح شده در آن جلسه، با هیچ‌کدام از سازندگان فیلم قوم و خویش نبودم و پارتی هم نداشتم، بلکه فرج حیدری فیلمبردار فیلم روی حضور من در این فیلم اصرار کرد.


* انتظار کشیدن زیاد بازیگر برای دعوت به کار شدن، مطلوب نیست


رادان در پاسخ به سوالی در مورد اینکه برای جلب نظر کارگردان‌های مهم و بازی در آثار بزرگان سینما چه تمهیدی به کار می‌بندد، گفت: زمانی برای هر بازیگر وجود دارد که اگر کارگردان بزرگی به او زنگ بزند، بسیار خوشحال می‌شود یا حتی هیجان زده، اما زمانی می‌شود که بازیگر به راحتی این مسئله را می‌پذیرد. در واقع تلاش برای اینکه بازیگر بخواهد در فیلم کارگردان مطرحی بازی کند بیشتر به اوایل بازی او در سینما برمی‌گردد به عنوان یک بازیگر تازه‌کار مجبورید مدتی در فیلم‌های مختلف بازی کنید تا دیده شوید و فیلم‌هایی مثل "رز زرد " و "عطش " در کارنامه من حکم چنین آثاری را دارند، اما کارگردان خوب بهتر از هر کسی می‌تواند قریحه بازیگری را در هر فیلمی تشخیص دهد.
وی ادامه داد: البته باید بگویم که انتظار کشیدن زیاد افراد برای دعوت به کار شدن، درست نیست. دانشی که شما در کلاس‌های بازیگری کسب می‌کنید باید با حضور در یک کار تجربی ترکیب شود وگرنه شاید با گذر زمان میل شما به بازیگری کم شود یا افسرده شوید اما تلاش کردن برای کار و فیلم بازی کردن باعث می‌شود این خستگی وجود نداشته باشد. قطعا می‌توانید از مشاوره یا از نقد مطبوعات استفاده کنید اما هم سطح توقع‌تان باید معقول باشد هم اینکه حرف کسی برایتان حکم نباشد و با توجه به وضعیت خود، خودتان تصمیم بگیرید.


* دوست دارم با کارگردانان جوان کار کنم


وی در ادامه افزود: شخصا بسیار دوست داشتم با بهروز افخمی و مسعود کیمیایی دوست باشم و تجربیات بسیار شیرینی هم از کار با اینها دارم اما آرزو می‌کنم کاش در فیلم‌های‌شان بازی نمی‌کردم گرچه بسیار آموختم اما از ثبت ‌آثاری که با آنان کار کرده‌ام در کارنامه‌ام، راضی نیستم ،چون می توانست خیلی بهتر از این فیلم ها بشود. امروز بیشتر میل دارم با کارگردانانی صحبت کنم و آشنا شوم که کارهای اول یا دوم‌شان را می‌سازند. آثار زیادی از این افراد دیدم که بعضی از آنها شاید نسبت به آثار کارگردان‌های مؤلف ،فیلم های بسیار بهتری هستند.
وی در ادامه در مورد کار با کارگردانان باسابقه گفت: شاید اگر بازیگر حرفه‌ای نباشی، برداشت های زیاداز یک صحنه برای شما مشکلی نباشد اما وقتی به عنوان بازیگر تجربه‌ای داشته باشی افزایش برداشت‌ها نشان‌دهنده وسواس کارگردان است که این اتفاق در مورد کارگردانان مؤلف و کهنه‌کار بیشتر می‌افتد و بعضی اوقات حس بازیگری به حدی از این موضوع لطمه می‌خورد که عصبی می‌شود به همین خاطر کار کردن با کارگردانان مؤلف، زیاد هم کار راحتی نیست. دوست دارم با کارگردانان جوان کار کنم و علاقه‌ای به ماندن در حد یک دکور و یا یک آپارتمان ندارم. درست است که این تجربیات برای من کسب شده اما قطعا نمی‌توانم نسخه کاملی در این زمینه برایتان بنویسم بلکه باید در موقعیت قرار بگیرید تا بدانید باید چه کار کرد.
رادان در ادامه این جلسه در پاسخ به سوالی در مورد نحوه برخورد با فیلمنامه یا چگونگی ارتباط با شخصیت‌های داستان گفت: بهترین راه در قالب نقش فرو رفتن نگاه کردن است. گاهی که در جایی مثلا مثل فرودگاه که منتظر پرواز هستم یا مجبورم در جایی منتظر باشم با آدم‌های مختلف نگاه می‌کنم که اگر نقش این یا آن نقش را بازی کنم، چه باید بکنم. حرکات ، نگاه‌ها و عادات شخصیت‌هایی را که می‌بینم، در ذهنم بایگانی می‌کنم و در موقع مناسب از آن استفاده می‌کنم.

 
* برای بازیگرشدن به کسی پول ندادم


رادان در بخش دیگری از صحبت‌هایش گفت: من هنوز قرارداد اولین فیلم خود را نیز همراه دارم اما بعد از بازیگر شدن در سینما، تا سال‌ها بعد یکی از دست‌اندازهای من در بازیگری این بود که ثابت کنم به خاطر پارتی یا مسائلی از این قبیل وارد سینما نشده‌ام یا به کسی پول نداده‌ام چون این کار را ناشایست می‌دانم.
وی افزود: 6 فیلم اولم تا پایان فیلم "عطش " برای من دوران سختی بود اما با بازی در فیلم "گاوخونی " خواستم بازی در کارهایی را بپذیرم که عشقم را به بازیگری اثبات کنم، چون من برای ماندگاری در تاریخ سینما وارد بازیگری شده بودم... البته در این روند جدید، متأسفانه بخش تجاری بازیگری من، پس از مدتی تضعیف شد تا اینکه سعی کردم امروزه به تعادلی در این زمینه برسم.



* من فقط در زمان خواب می‌توانم رفتار طبیعی داشته باشم!


رادان ادامه داد: در مقایسه با 10 سال قبل، در این سال‌ها همه ‌چیز برای ورود بازیگران جدید به سینما مهیاتر است اما ماندگاری در سینما بسیار سخت‌تر شده، چون کار سینما، کار سختی است، بازیگر مدام جلوی دوربین کار سنگینی را انجام می‌دهد و پشت دوربین حتی کار سنگین‌تری را پیش رو دارد، چون باید مواظب اعمال و رفتار خود باشد به طوری که من فقط در زمان خواب می‌توانم رفتار طبیعی داشته باشم!
وی گفت: خوشبختانه ما در ایران پاپارازی نداریم. کسی که البته می‌تواند مانند یک شمشیر دو دم عمل ‌کند. یعنی از حیث دستیابی به شهرت، بودنش به نفع بازیگر تمام می‌شود و از سویی،‌ به ضرر بازیگر عمل می‌کند چون به حریم خصوصی‌اش وارد می‌شود.
رادان در ادامه، در پاسخ به کسی که از او پرسید چگونه اسطوره بازیگری شدید، گفت: این لطف شماست اما من این تعبیر را از خودم ندارم شما هم اسطوره‌های خود را بزرگ‌تر کنید و هدف خود را بالاتر ببرید، چون باید آرمان بزرگی داشته باشید که به جای بالایی برسید.


* بعضی وقت‌ها در بازیگری به بن‌بستی می‌رسید


رادان در ادامه افزود: بعضی وقت‌ها در بازیگری به بن‌بستی می‌رسید و به قدری بازی می‌کنید که احساس می‌کنید توشه راه تمام شده و این بزرگ‌ترین ضعف برای بازیگر است. مخصوصا وقتی که خود را ستاره ببیند و آن زمانی است که کار تمام شده. چندی پیش عده‌ای گفتند سکانسی که در فیلم "بی پولی " در اتوبوس دارم، شبیه فیلم "سنتوری " است. این اشکال بازیگر است که خود را تکرار کند و من هم این اشکال را قبول دارم گرچه بخشی از آن تقصیر عوامل صحنه بود که بازی من را خوب زیر نظر نداشتند. قطعا برای بازیگر خوب شدن، دانش بازیگر باید قوی باشد. امروز هم به قدری فیلم و سریال به وفور یافت می‌شود که می‌‌توان آنها را کتاب‌های جدید بازیگری دانست. آثاری که قدرت سینما را به قدری خوب نشان می‌دهد که در هیچ کتابی نمی‌توان چنین آموزش‌هایی را سراغ گرفت. در واقع شالوده بازیگری با مطالعه و فیلم دیدن منتقل می‌شود.
رادان تصریح کرد: ‌اگر کسی فکر کند که بهترین است و بازیگر خوبی است، قطعا آن روز که این فکر را کرده روز آخر کارش است. در کارنامه‌ام، هیچ فیلمی وجود ندارد که در آن بازی کرده باشم و بعد از دیدنش حس نکنم ضعفی در بازی من وجود دارد. مخصوصا در فیلم‌های قدیمی‌ترم، ایرادات بسیاری از بازی خود می‌گیرم چون الان امروز علم امروز آن را دارم و امیدوارم بتوانم بازیگر بهتری شوم. چون امید داشتن مهمترین دلیل زندگی است.



* در "سنتوری " یک معتاد واقعی به من کمک کرد


وی در پاسخ به سوال یکی از هنرجویان که اوج بازی رادان را سنتوری دانست و از رادان در مورد آن فیلم سوال کرد، گفت: در مورد این فیلم و جایزه‌اش باید بگویم بعضی‌ها همیشه عنوان می‌کنند بازی در نقش معتاد قطعا جایزه را نصیب بازیگر می‌کند. البته حرف دروغی هم نیست چون باید از خودمان دور شویم تا کس دیگری را روی پرده به نمایش درآوریم. حتی عده‌ای هم گفتند که من واقعا معتاد شده‌ام و یکی از دوستان "محسن چاووشی " حتی حاضر بود قسم بخورد که من معتاد تزریقی هستم، اما مسئله واقعی اینجاست که در فیلم "سنتوری " کسی با من بود که حدود15 سال اعتیاد به هروئین داشت و چند سال بود ترک کرده بود. او همیشه سر صحنه می‌آمد و با ما حرف می‌زد و مدت‌ها از تجربیاتش و اتفاقاتی که برایش افتاده بود سخن می‌گفت.
رادان با اشاره به صحنه‌ای که در آن پدر علی با بازی مسعود رایگان به او هروئین تزریق می‌کند، گفت: این اتفاق عینا برای دوست ما افتاده بود با این تفاوت که او به علت شکستگی دست پدرش را بیدار کرده بود تا به او هروئین تزریق کند و پدرش نیز با گریه این کار را کرده بود. صحنه‌ای بسیار واقعی و از نظر دراماتیک، متأثر کننده که حدودا 3 روز طول کشید که آن سکانس را با جزئیاتش فیلمبرداری کنیم.


* "سنتوری " راحت‌ترین تجربه بازیگری من بود


وی افزود: در مورد فیلمنامه "سنتوری "، باید بگویم که قطعا اگر این فیلم متعلق به کارگردان دیگری بود، 20 الی30 صفحه بیشتر از آن را نمی‌خواندم، چون فیلمنامه به نظر بسیار معمولی می‌آمد. این مسئله با علم به این نکته به نظرم می‌آمد که در آن مقطع، از افراد بسیار زیادی برای بازی در این فیلم تست گرفته شده بود و حتی بسیاری از بازیگران، برای حضور در این فیلم سنتور یاد گرفته بودند اما وقتی قرار بود من این پیشنهاد را بپذیرم، یکی از دوستان نکته‌ای را به من گفت که کلید من برای رسیدن به واقعیت فیلمنامه "سنتوری " بود و آن این بود که مهرجویی یک سناریوی ساده را تبدیل به فیلم شاخصی می‌کند. این اتفاق برای من افتاد و در واقع راحت‌ترین کار بازیگری من هم در آن فیلم بود، چون معمولا کارگردان‌ها با قاب بسته‌ای بازیگر را محدود می‌کنند اما مهرجویی ساعت‌های طولانی به صحبت و تمرین با من و گلشیفته فراهانی می‌پرداخت و بسیاری از شوخی‌ها و حرف‌های ما در "سنتوری "، در واقع شوخی‌های معمول بین خود ما بود و مهرجویی با استفاده از این شوخی‌ها با کمک تورج منصوری بخش‌ها و نماهای مورد نیاز را معلوم می‌کرد و به ما می‌گفت که مثلا اگر حرف خاصی هم در این میان زده شود بهتر است. تنها یک صحنه بود و آن هم صحنه‌ای بود که علی و همسرش در آشپزخانه مشغول غذا خوردن هستند و نهایت آن صحنه به دعوای این دو نفر ختم می‌شود. قبل از شروع فیلمبرداری مهرجویی به یکی از عوامل صحنه اعتراض کرد و سر او فریاد کشید و این کارش باعث سکوت بسیار زیاد در صحنه شد و تازه بعد از فیلمبرداری مهرجویی بود که تورج منصوری گفت مهرجویی برای درآمدن حس عصبانیت این کار را کرده.



* خواندن نقد به بازیگر کمک می‌کند


وی در ادامه تصریح کرد: برای بازی در فیلم خوب، باید چند کار را کرد. یکی انتخاب بهترین سناریوی ممکن است و دومین عامل، اطلاع مناسب بازیگر از مناسبات حاکم بر سینما است.
خواندن مجلات مناسب سینمایی و فیلم دیدن زیاد یا حتی خواندن نقدهایی که به بازیگر کمک کند نیز، از راه‌هایی است که به بازیگر کمک می‌کند که بهترین انتخاب را در فیلمنامه داشته باشد.


* در "سنتوری " خوب بازی کردن برای من حیثیتی بود


وی در ادامه در پاسخ به سوالی در این مورد که آیا پختگی او در بازیگری بعد از فیلم "سنتوری " بود یا قبل از آن و اینکه رویای امروز او در بازیگری چیست، گفت: "سنتوری " و بازی در آن برای من انگیزه‌ای بود که با قدرت تمام پیش بروم و کل فیلم را با انرژی باشم. من زمانی وارد اکیپ "سنتوری " شدم که بیش از هزاران نفر برای بازی در این نقش تست داده بودند و باید به شکلی کار می‌کردم که به آقای مهرجویی بگویم انتخاب درستی داشته است. مثل یک بازی فوتبال که گاهی در آن ماجرا حیثیتی می‌شود! در "سنتوری " هم مسئله خوب بازی کردن حیثیتی بود و من برای این فیلم، 20 روز مثل یک دانشجوی پشت کنکوری خود را در خانه حبس کردم و پشت سنتور نشستم و تمرین کردم و در حدی آهنگ‌هایی که برای فیلم ساخته شده بود گوش دادم که عده‌ای از دوستانم حس کردند من روانی شده‌ام. اکنون "سنتوری " پشت سر گذاشته شده و حس می‌کنم باید اتفاقی بیفتد که قله "سنتوری " در کارنامه سینمایی من تبدیل به چند قله شود. در واقع وقتی نقشی بین کارهایم بسیار شاخص می‌شود، خودم به آن حسودی می‌کنم و حس می‌کنم باید بهتر شود.
وی همچنین در مورد آرزوهایش به این نکته بسنده کرد که آرزوهای من نسبت به زمانی که از زندگی‌ام گذشته هنوز خیلی کوچک است و باید تلاش کنم به آنها برسم.
رادان در پاسخ به سوال دیگری در مورد بازی طبیعی در نقش‌های مخلتف، گفت: بعضی از نقش‌ها حالت عینی دارند؛ مثل نقش معتاد که نمونه آن در جامعه هست و می‌توان با دیدن فیلمی در مورد اعتیاد یا خود معتاد به آن نزدیک شد، اما بعضی نقش‌ها در جامعه وجود ندارد و باید نقشی را بسازیم که تیپ نباشد. نگاه کردن به افراد مختلف و عادات و خصوصیات‌شان این فایده را دارد که وقتی باید نقشی را بسازیم، می‌توانیم با چیدن قطعات مختلف از جزئیات شخصیت آنها چیزی را بسازیم که وجود خارجی ندارد و در ذهن ما نیست و این کار است که در کنار هنر کارگردان فیلم را زیبا می‌کند.
وی در پاسخ به این سوال که آیا بازیگر برای مطرح شدن باید در هر فیلمی بازی کند و فیلم "رز زرد " را به عنوان مثال این موضوع نام برد، گفت: زمانی که در این فیلم بازی کردم سناریوهایی که به من می‌رسید، معمولا متعلق به افراد ناشناس بود و من سعی می‌کردم بهترین‌ها را از آن میان انتخاب کنم. بازیگران معمولا دو نوع هستند؛ اشخاصی که می‌خواهند بازیگر خوبی شوند و اشخاصی که می‌خواهند سوپراستار شوند. "رز زرد " را داریوش فرهنگ می‌ساخت که کارگردان و بازیگر خوبی بود و از روی یک فیلم خارجی نیز بازسازی شده بود. تهیه‌کننده آن فیلم نیز حسین فرح‌بخش بود که قبلا "آواز قو " را با او کار کرده بودم. برای همین فکر کردم فیلم "رز زرد " فیلم تجاری و البته موفقی در حد آثار هیچکاک می‌شود!!! اما آن فکری بود که در گذر زمان مشخص شد اشتباه است... آن روز "رز زرد " بهترین انتخابی بود که می‌توانستم برای بازیگری داشته باشم.


* موفقیت با طلب آموختن، جاه‌طلبی و راضی نشدن به وضعیت فعلی


رادان در پاسخ به سوال هنرجویی که از او راز بازیگر خوب شدن را پرسید، گفت: شاید تنها فیلم دیدن و مسائلی از این قبیل در این که بازیگر خوبی شوم، موثر نبوده‌اند، بلکه طلب آموختن، جاه‌طلبی و راضی نشدن به وضعیت فعلی، فاکتوری بود که باعث شد من مدام تلاش کنم. زمانی در دفتر تهیه‌کننده‌ای بازی در فیلمی را رد کردم و بازیگر دیگری آمد و آن را قبول کرد و به من گفت چرا بازیگری در این فیلم را رد کردی؟ جاه‌طلبی من در حدی بود که نخواستم آن فیلم را قبول کنم بلکه خواستم در کارهای بزرگ‌تری باشم و حتی اگر فیلم شکست خورد، باز از کار خود راضی باشم.
رادان گفت: آقای کیانیان در مورد بازیگر حرف خوبی دارد که می‌گوید تدوین‌گر، فیلمبردار، فیلمنامه و حتی ذهن تماشاچی بازیگر را محدود می‌کند. قطعا یاد گرفتن و رسیدن به مقام بالایی در سینما چیزی مثل قرص نیست که بگویم آن را بخورید تا در سینما موفق شوید بلکه من شخصا بیشتر خواستم و بیشتر تلاش کردم. "سنتوری " هم غایت بازی من نبود و امیدوارم روزی بتوانم نقشی را ایفا کنم که "سنتوری " را از ذهن همه پاک کند.


* ظاهر بازیگر نباید زیبا باشد، باید سینمایی باشد


وی در بخش دیگری از این نشست افزود: یکی از مهم‌ترین عوامل ضعف موجود در عرصه بازیگری، افکار عمومی است که ممکن است بازیگر را به صفتی و نوع نقشی بشناسند و آن بازیگر برای ترس از باخت و فراموش شدن بخواهد به ورطه تکرار بیفتد. کاری که باید بکنید این است که قطعا باید به بدن و چهره و سلامت خود برسید چون این ظاهر منبع درآمد و هنر بازیگر است. البته ظاهری که نباید زیبا باشد بلکه باید سینمایی باشد. مجموعه این پدیده‌ها باعث طی شدن سیری می‌شود که برای هر کس شخصی است و باز هم تکرار می‌کنم، قطعا باید خودتان این تجربیات را از سر بگذراند.
رادان در پاسخ به سوالی در مورد تاثیر بازیگر مقابل روی نقش گفت: نمی‌توان به راحتی این تاثیر را بیان کرد یا سر صحنه نمی‌توان به آن اشاره کرد قطعا بازیگر خوب در مقابل شما می‌تواند حس رقابت مثبتی به شما بدهد یا به خاطر او جلو بروید اما چون فیلم‌ها این روزها به سرعت ساخته می‌شود و مثل تئاتر تمرینات زیادی انجام نمی‌شود این تاثیر هم کمتر است و بیشتر زمان بازیگر با بازیگر مقابل ارتباط برقرار می‌کنید.


* بازیگری سینما کوچه و پس کوچه زیاد دارد


"بهرام رادان " در پاسخ به سوالی در مورد اینکه چگونه می‌توان بین بازی در دونقش تفاوت ایجاد کرد گفت: این به خود بازیگر برمی‌گردد که بتواند سبک شخصی خود را به شکلی متفاوت در فیلمی بروز دهد و قطعا اگر بتواند خلاف جریان آب شنا کندو برنده شود حس خوبی برای او به وجود خواهد آمد، قطعا ایجاد فضای متفاوت در ذهن بازیگر نسبت به فیلم می‌تواند به او کمک کند.
وی در ادامه در پاسخ به سوال هنرجویی که توصیه‌ای را برای هنرجویان تازه کار می‌خواست گفت: قطعا کارهای ضعیفی هم در کارنامه ام وجود دارد اما از هیچ فیلمی ناراضی نیستم، چون تجربیات خوبی از هر فیلم کسب کردم. این را هم بدانید که راه بازیگری در سینما به قدری کوچه و پس کوچه دارد که نمی‌دانید چه کنید.
رادان تصریح کرد: نباید فکر کنید اشتباه در بازی کردن باعث تمام شدن دوره بازیگری می‌شود یا بازی در فیلم بدی ممکن است به ضرر شما باشد. آن زمان از بازی کردن در فیلم آقای کیمیایی حس خوبی داشتم و معاشرت با او نیز برای من ارزشمند بود. آن زمان کاری را کردم که در لحظه به نظرم درست می‌آمد.
وی در پاسخ به سوالی در مورد اهمیت جایزه در کارنامه بازیگر گفت:‌نمی‌توان به جوایز و موفقیت هایی از این دست فکر نکرد. به یاد دارم وقتی بازی در فیلم "شور عشق " را تمام کردم، دی ماه بود و فکر می‌کردم اگر امسال در جشنواره جایزه بگیرم، چه باید بگویم و مدام این کار را تمرین می‌کردم!!!!
وی در مورد دلیل این که به جرگه تهیه کنندگان پیوسته نیز گفت: اعتقاد دارم میتوانم کمک به ساخت فیلم هایی کنم که حتی اگر خودم هم در آن بازی نکنم اما فیلمی ساخته شود که هم به سینما و هم به جوان ها کمک کندو هم مطابق میل و سلیقه خودم فیلمی ساخته شود. اما در مورد برخورد با تهیه‌کنندگان که سوال یکی از شما بود باید بگویم این امر بستگی به تجربه هر شخصی دارد و نمی‌توان دستوری کلی در این زمینه صادر کرد.


* بازی در فیلم خارجی سخت نیست به شرطی که به مردم پشت نکنیم


وی در ادامه در پاسخ به سوالی در مورد بازی بازیگران ایرانی در خارج از کشور گفت: من قبلا پیشنهاد بازی در فیلم هایی خارج از کشور را داشته‌ام که آن را به دبایلی تا کنون رد کرده‌ام. در خارج از کشور به ایرانی‌ها توجه ویژه‌ای دارند قطعا این اتفاق خوشایندی است که مثلا گلشیفته فراهانی در فیلم رایدلی اسکات بازی کند و برای سینما هم اتفاق مبارکی است اما این را بدانید که کار کردن در فیلم خارجی زیاد هم کار سختی نیست ولی اتفاق درست و خوب زمانی برای سینمای ما می‌افتد که با معیار و قوانین کشورمان در خارج از ایران کار کنیم وسفیر فرهنگی ایران در خارج از کشور باشیم تا مجبور نشویم به مردم پشت کنیم.

نظرات کاربران (۵)

شما هم نظر دهيد comment
  • سلام.یه سوال داشتم می خواستم بدونم اگه کسی بخواد بازیگر بشه باید چکار کنه .

    علی (۵ آبان ۱۳۸۸، ساعت ۱۲:۱۰)
  • sagam ye soal dashtam mikhastam bedonam chehre toie bazigari tasiri dare yana ,yani in ke bayad hatmanbayad ye chehreie khob va khas dashte bashi ya na!???????

    ali (۵ آبان ۱۳۸۸، ساعت ۱۲:۱۴)
  • نمونه اصیل یک ایرانی.

    ریحانه (۲۳ دی ۱۳۸۸، ساعت ۰۳:۰۱)
  • بهرام رادان خر کیه (بلانسبت شما )

    امین (۲ مهر ۱۳۸۹، ساعت ۱۱:۴۰)
  • هنرپیشه واقعه ائ . هنرمند دوست داشتنئ . بهرام رادان

    کریم (۴ شهريور ۱۳۸۹، ساعت ۱۲:۳۱)
نظر شما:
نام:* ايميل:* وب‌سايت:
*وارد کردن نام و ايميل برای فرستادن نظر لازم است
لطفاً مختصر و درباره‌ی موضوع بنويسيد. نظرات پس از تاييد مدير سايت منتشر می‌شوند.