۱۳ دی ۱۳۸۸

انتقاد مفصل علی معلم از فیلم ها و سریال‌های تلویزیونی

صدا و سیما انتظار دارد هنرمندان،‌ کارمندان «بله قربان‌گو» یش‌ باشند

ایلنا ـ علی معلم با نقد عملکرد صدا و سیما در عدم پرداخت به آسیب های موجود در جامعه، تاکید می کند که این رسانه بیشتر به حجم برنامه ها اهمیت می دهد و برای رسیدن به هدف خود به هنرمندان می خواهد کارمندانی بله قربان گو باشند.

علی معلم معتقد است صدا و سیما، جامعه را توده‌ای از مردم فرض کرده که باید بدون چون و چرا مصرف‌کننده آثار تولیدی در شبکه‌های آن باشند.


مدیرمسئول ماهنامه دنیای تصویر در گفتگو با ایلنا؛ ابتدا به جایگاه قانونی سازمان صدا و سیما اشاره کرد و گفت: در قانون اساسی؛ سازمان صدا و سیما زیرنظر مقام معظم رهبری تعریف شده است تا تریبون هیچ نهاد خاصی از قبیل دولت، مجلس، قوه قضائیه و دیگر نهادها قرار نگیرد و این امر نشانگر این مطلب است که صدا و سیما باید کلان‌نگر باشد. اما با کمال تاسف؛ این کلان‌نگری امروز ازسوی مدیران این سازمان دیده نمی‌شود و بعضا با این مسئله مواجه هستیم که آقایان فراموش می‌کنند این رسانه‌ با این حجم اعتبار و امکانات، ملی است نه سلیقه ای و گروهی.


به اعتقاد این تهیه‌کننده؛ صدا و سیما به مسائل اجتماعی و اقتصادی مردم نمی‌پردازد و فساد و ارتشاء موجود در جامعه امروزی را هدف قرار نمی‌دهد که این امر با وظایف رسانه ملی درتناقض آشکار است.


این روزنامه نگار به عملکرد این رسانه در حوزه تولید فیلم و سریال هم اشاره کرد و گفت: ‌واقعیت این است که برای صدا و سیما فقط حجم تولید اهمیت دارد و متاسفانه با این رویکرد کمی، کیفیت و تاثیرگذاری مثبت در فیلم ها و سریال‌های تلویزیون به قهقرا رفته است.


معلم؛ دلایل افت کیفی سریال‌ها و فیلم‌های تلویزیونی را چنین برمی‌شمرد: ‌یکی از دلایل نزول کیفیت آثار این است که مدیریت برنامه‌ساز در سازمان؛ خود را مقید به مسائل و مشکلات جامعه نمی‌داند و آینه تمام نمای جامعه نیست. ‌دلیل دیگری که وجود دارد؛ این است که تعداد برنامه‌سازانی که در تلویزیون کار می‌کنند، خیلی محدود شده‌اند و این؛ یعنی محدود شدن ایده‌ها و خلاقیت‌ها در تولید کار.


معلم با انتقاد به این مسئله خاطرنشان کرد: وقتی یک نویسنده در سال 20 قسمت سریال و چند فیلم سینمایی می‌نویسد، پس کی مطالعه می‌کند؟! کی فکر می‌کند؟!، طبیعی است که پس از مدتی از ایده تهی می‌شود و به تکرار می‌رسد این اتفاق برای کارگردان‌ها و بازیگران نیز رخ داده است.


وی به عدم رعایت سلسله مراتب مدیریتی و تقسیم درست وظایف و حوزه‌ها در این رسانه اشاره کرده؛ یادآوری می کند که؛ تمام شبکه‌های تلویزیون با یک دیدگاه خاص و البته کهنه اداره می‌شود که پاسخ‌گوی تمام اقشار جامعه نیست.


معلم، تنها راه برون‌رفت از یکنواختی و درجا زدن‌ها را تاسیس شبکه‌های خصوصی که درقانون_ مشروط به تحت نظر بودن آنها ازسوی نهادهای زیربط_ قانونی برشمرده شده اند؛ می‌داند و معتقد است: شبکه‌های خصوصی باید در حوزه‌های تخصصی کار کنند.


این تهیه‌کننده درباره نامگذاری شبکه‌های تلویزیونی حاضر و تقسیم‌بندی فعالیت‌هایشان هم می‌گوید: کانال‌های اصلی ما هیچ فرقی با یکدیگر ندارند و نامگذاری آنها با اسامی سراسری، کودک، جوان‌، فرهیختگان و .... ظاهری است و واقعا اعمال نمی‌شود.این نامگذاری ها مشابه نامگذاری فرهنگسرا‌ها به اسم‌های بانو، کودک و .... است که درعمل همگی یکسری کارهای مشترک دارند.


وی در ادامه به ذکر نمونه ای اشاره کرد و گفت: ‌به عنوان مثال شبکه‌ چهار را فرهیختگان نامگذاری کرده‌اند که به جز پخش برخی آثار وارداتی خود در تولید برنامه ضعیف است و شخصیت‌های فرهیخته واقعی در حوزه‌های علمی و فرهنگی در آن جایگاهی ندارند. یا شبکه دو که شبکه کودک و نوجوان نامگذاری شده است هر شب ساعت 9 خانومی را پخش می‌کند که قصه‌ای! را به نحوی نادرست برای کودکان می‌خواند و آن وقت ادعا می‌کنند این شبکه به کودکان تعلق دارد.


معلم درخصوص نحوه نظارت بر تولید در صدا و سیما گفت: فکر می‌کنم مدیران آنقدر تولیدگرا هستند که جز از منظر سیاسی؛ برنامه‌ها را اصلا چک نمی‌کنند. درصورتی که اکثریت مخاطبان به بعد فرهنگی هنری برنامه‌ها علاقه‌مند هستند نه سیاسی.


وی، جریان تولید برنامه ها را در این سازمان؛ مایوس‌کننده خواند و عاقبت آن را ناامید شدن مخاطبان از رسانه ملی و روی آوردن به شبکه‌های بین‌المللی و بیگانه دانست.


مدیرمسئول ماهانه دنیای تصویر اضافه کرد: ما حتی در حوزه برنامه‌های مذهبی در تلویزیون هم با مشکلات زیادی مواجه هستیم. به عنوان مثال در ایام سوگواری سالار شهیدان شبکه‌های ساعت‌ها و پیوسته به پخش مداحی‌، نوحه و برنامه‌های عزاداری می‌پردازد که به نظر من این باعث دلزدگی مخاطبان می‌شود و تاثیر عکس دارد حال آنکه برنامه هایی که واقعیت داستان کربلا را برای مخاطبان امرزی بیان کند، ضروری تر به نظر می رسد.


وی، فیلم ها و سریال‌های مذهبی تولید شده ازسوی تلویزیون را نیز ضعیف و سطح پائین می‌داند و معتقد است آثار دهه 60 که با اعتبار و امکانات ناچیزتری ساخته شده‌اند از آثار جدید تولیدی خیلی بهتر هستند.


معلم، حضور کمرنگ هنرمندان واقعی را در برنامه‌های تلویزیونی این‌گونه تفسیر کرد: مسئولان تلویزیون برای شخصیت‌های فرهنگی ـ هنری احترام قائل نیست و شخصیت هنری آنها را به رسمیت نمی‌شناسد.


وی اضافه کرد: صدا و سیما عادت دارد به هنرمندان به چشم کارمندهایی نگاه کند که در مقابل خواسته‌های آنها بله قربان‌گو باشند. مدیران سیما فراموش کرده‌اند که هنرمند دارای سلیقه و نظریه خاصی خود است که بخشی از مردم با عقاید هرکدام از آنها همخوانی دارند.


این منتقد فیلم و سریال معتقد است، کارها در صدا و سیما بیشتر براساس روابط دنبال می‌شود و به همین دلیل است که عده‌ای از برنامه‌سازان بله‌ قربان‌گو پرکار هستند و انواع و اقسام برنامه‌های تکراری و بی‌محتوا از آنها روی آنتن می‌رود.


وی در ادامه انتقاداتش به خلاء‌ وجود برنامه‌های گفت‌وگومحور اشاره کرد و با انتقاد به پروژه‌هایی مثل برنامه 90 گفت: رویکرد یک برنامه گفت‌وگومحور باید نتیجه‌گرایی باشد. نه ایجاد تفرقه و دعوا. از این حیث صدا و سیما به جای اینکه مفید واقع شود خشونت و پرخاشگری را به جامعه منتقل می‌کند.


معلم، یکی از دلایل تشدید عصبانیت و خشونت‌ها را در سطح جامعه، فرهنگسازی غلط و ناقص رسانه ملی اعلام کرد.


وی، سریال‌های سطح پائین تلویزیون را مروج یکسری خاله زنک‌بازی و سرکشیدن در زندگی اقوام و آشنایان می‌داند و نتیجه آن را در افزایش آمار طلاق جوانان عنوان می‌کند.


این تهیه‌کننده همچنین به ارائه الگوهای کاذب و غیرطبیعی در سریال‌ها اشاره کرد و معتقد است: این الگوهای مجازی باعث بدآموزی در بین خانوارها و انحراف رفتاری آنها می‌شود و تضاد به وجود آمده بین نسل جوان و نسل میانه در خانواده‌ها را از دیگر نتایج فرهنگ‌سازی‌های غلط می‌شمارد.


وی با بیان این مطلب که تلویزیون به یک دستگاه تبلیغاتی تبدیل شده است، گفت:‌ ابعاد فکری مدیران شبکه‌ها کوچکتر از رسانه ملی است و جالب آنکه به جای جایگزین کردن آنها هر روز شاهد جابجا شدن مدیران با یکدیگر هستیم. این جابجایی‌ها هیچ چیز را عوض نمی‌کند و هیچ دریچه‌ای را بر تلویزیون ما باز نمی‌کند.


این منتقد از طرفی نظارت و اعمال سلیقه‌های غیرمسئولانه بنگاه‌ها و ارگان‌های مختلف بر کار صدا و سیما را عامل محدودیت مدیران آن برشمرد و طبیعی دانست که سازمان به حذف برخی نیروهای خود و استفاده از نیروهای غیرمتخصص و جناحی روی آورد.

نظرات کاربران (۰)

شما هم نظر دهيد comment
نظر شما:
نام:* ايميل:* وب‌سايت:
*وارد کردن نام و ايميل برای فرستادن نظر لازم است
لطفاً مختصر و درباره‌ی موضوع بنويسيد. نظرات پس از تاييد مدير سايت منتشر می‌شوند.